دم اون دوس دخدر پسرای قدیمی گرم....

که نه موبایل داشتن نه اف بی نه هیچیه دیگه

تنها وسیله ی ارتباطشون یه تلفن کارتی بود

و اعتماد بالا که بجای دادنه ۱۰۰تا خطه اعتباری تله خونرو میدادن و

انقد ز میزدن تا عشقشون گوشیو ج بده

دمشون گرم که قراراشون مبداش دم مدرسه بود و مقصدش خونه

دم دخدراش گرم که با یک کیلو اپل مانتو و ابروهای موکتی و ناخنای از ته گرفته میرفتن سر قرار

دم پسراش گرم که تو راه واسه عشقشون از چیپس و لواشک و باقالی کم نمیذاشتند

دمشون گرم که تو اوج دعوا با نوشتن یه نومه ی عاشقونه دوباره آشتی میکردند

و عاخر اینکه دمشششششششششون گرم که خیانت نمیکردنو

تک پرررررررررررر بودن