در ماه رمضان چه بخوریم؟

مـاه رمـضـان مـاه مـیـهـمانی خداست. در این ماه مومنین خداوند به میهمانی آن عزیز رفته تا همروح و هم جسم خویش را در محراب پـروردگـار جلا دهند. با دعاهای شبانه روحا و با نخوردن در طول روز جـسـمـا، هم خود را به خدا نـزدیـکـتـر مـیکـنـیـم و هـم حـال گـرسـنگان و محرومان را اندکی درمی یابیم. به عقیده متخصصین تـغـذیـه، زیـاده روی در خـوردن سحری و افطار، به خصوص افطار مــوجـب نـاراحـتـیهـای گوارشی و بـیـماریهای مختلف میشود. به دلیل خالی ماندن معده در یک مدت زمان مشخص و نسبتا طولانی، خوردن غذاهای حجیم و پرکالری می تواند سوءهاضمه ایجاد کند. هـمـچـنـیـن بـه دلـیل اینکه میزان مـصـرف مـایـعات در این روزها کمتر است اگر آب از دست رفته بـدن جــبــران نـشـود، به کلیهها آسیب میرسد. آب یکی از مایعات حیات بخش میباشد و تاکید شده است که نوشیدن آب بعد از افطار تا قبل از خواب ادامه پیدا کند و به طور مـتـوسـط بـین ۶ تا ۸ لیوان آب نـوشـیده شود که بهتر است نه خیلی گرم و نه خیلی سرد باشد. خوردن آب همراه با غذا موجب عــوارض زیــادی مــی شــود. در صورتی که فرد تمایل به باز کردن روزه بــا آب را دارد، بــایـد آب، جوشیده و ولـرم باشد تا روزهدار دچـار اخـتـلالات گوارشی نشود. خوردن شیر ولرم، دوغ کم نمک و بـدون گاز و آبـمیوههای تازه و هـمـچـنـین چـای کـمـرنگ میتواند جایگزین مناسبی برای آب باشد.
شیر و دوغ از منابع غنی کلسیم و پـروتـئـیـن و انــواع مــوادمــعــدنی محسوب میشود. پس خوردن یک لـیـوان شیر همراه با خرما و یا زولبیا بامیه می تواند غذای کاملی بـــرای ســحــر و افـطــار بــاشــد. آبمیوههای تازه به دلیل داشتن ویتامین و قند طبیعی میتواند تامین کننده خوبی باشد و آب از دسته رفته بدن را جبران کند. البته خوردن میوهها و سبزیجات تازه را نـیـز نـبـایـد نــادیـده گرفت. از نوشیدنیهای پرطرفدار این ماه چای است که هـمـراه بـا نـان و پـنـیـر، حلوا و شیرینیهای مخصوص این ماه مـانـنـد: نـان قـندی، زولبیا بامیهنان خـرمایی، کلوچه و ... صرف مـیشود. چای کمرنگ علاوه بر اینکه آرامش بخش و نشاطآور است، مـی تـوانـد از نـارسـایـی کـلیه و احـسـاس تشنگی جلوگیری کند. البته نباید چای، بلافاصله بعد از صــرف غـذا خـورده شـود، زیـرا موجب فقر آهن می شود.