گرد و خاکهای سیاسی مخالفان روحانی

آتش مخالفتهای این مخالفان نیز در این مدت، نه از یک سو، بلکه از جهات مختلف و به شیوه های متفاوت بر سر دولتمردان باریده است. روزی دست مخالفان از آستین پیشنهاد کنندگانی بیرون میآید که وزرای روحانی را گزینه مناسبی برای ریاست دولت دوازدهم میدانند، روزی هم صدای مخالفان از بلندگوی تغییر وزرا و ناکارآمد بودن برجام به گوش میرسد.

این سر و صدای مخالفان با نزدیک شدن به سال آخر دولت یازدهم، ناهنجارتر شده است تا جایی که از حاشیهسازیهایی همچون تلاش برای تکدورهای جلوه دادن دولت روحانی و تکرار پروژه تاریخی«عبور»، در دستور کار اصلی نیروهای تندرو و مخالف قرار گرفته است.

برجام و بساط گسترده مخالفان

به سرانجام رسیدن برجام را به جرأت میتوان نقطه درخشان پرونده کاری دولت یازدهم دانست. اتفاقی که بسیاری از معادلات سیاسی داخل کشور را هم تحت تأثیر خود قرار داد؛ تا جایی که فردی مثل حجاریان انتخابات مجلس دهم را متأثر از برجام دانست و از تقسیم بندی«برجامیان و نابرجامیان» در این آزمون سیاسی خبر داد.

اما در سوی دیگر میدان، این مخالفان بودند که هر روز برگ جدیدی را از اعتراضهای خود «رو» میکردند. زمانی طرح «توقف مذاکرات هستهای» در مجلس «علم» میشد و روزی هم مسئولان تیم مذاکرات هستهای «خائن» به مملکت خطاب میشدند.

مخالفان، تلاش میکردند عملکرد تیم دولت یازدهم در پیگیری مذاکرات هستهای را کوچک و حتی خلاف منافع کشور نشان داده و از این طریق، چهرهای مثبت از تیم سابق هستهای به ریاست «سعید جلیلی»، در تاریخ سیاسی کشور ثبت کنند. امری که پس از به ثمر رسیدن مذاکرات هستهای و اجرایی شدن برجام، هر چند این طیف از مخالفان را ناکام گذاشت، اما برجام هر از گاهی دستاویزی برای به راه انداختن گردوخاک سیاسی می شود و بعید به نظر نمی رسد که در یک سال باقیمانده تا انتخابات ریاست جمهوری باز هم دستاویز حمله دولت شود.