آلپاچینو

یکی از برترین سكانسهایی كه در پدر خوانده دیدهام ، جاییست كه آل پاچینو پس از مرگِ دخترش بیصدا فریاد میزند .
شاید چیزی در حدود سی ثانیه !
بیننده تصور میكند كه صدای ِفریاد ِاو را عمداً از فیلم حذف كردهاند اما وقتی نفس میكشد و این دفعه با صدای بلند گریه میكند و فریاد میکشد ، تازه مشخص میشود كه وی در بار اول بیصدا فریاد كشیده ...
فریاد بیصدا ، درون آدمی را میسوزاند .
خاكستر میكند ، به نابودی میكشاند .
فریاد بیصدا همان لحظههایی است كه حقی ، بهنحوی و توسط كسی ناحق میشود و مسببش ما هستیم ..